فناوری

دوربین های فاصله یاب ( رنج فایندر ) تجربه عکاسی متفاوت با بکارگیری نیروی تخیل

دوربین های فاصله یاب ( رنج فایندر ) تجربه عکاسی متفاوت با بکارگیری نیروی تخیل
نوشته شده توسط amir

دوربین های فاصله یاب ( رنج فایندر ) تجربه متفاوتی از عکاسی را به عکاسان ارائه می دهند. عکاسی با این دوربین ها روشی متفاوت از عکاسی است که تخیل در آن نقش مهمی ایفا می کند. امروز در نبض دیجیتال اطلاعات کاملی از این دوربین ها را در اختیارتان می گذاریم.

دوربین های فاصله یاب ، تخیل عکاس را به لحاظ ساختار فنی که دارن محک می زنند، به همین دلیل است که بعضا تصاویر بسیار زیبایی از این دوربین ها می بینیم. دوربین های فاصله یاب دوربین هایی هستند که در آن عکاس از لحاظ فنی قادر به دیدن قاب لنزهای اصلی نیست ، بلکه قاب تصویر را از طریق منظره یاب مستقل می بیند. این امر باعث می شود روش عکاس نسبت به سایر دوربین ها متفاوت باشد ، بنابراین عکاس از خلاقیت خود در تمرکز و پیش نمایش ترکیب بندی عکس استفاده می کند.

به عبارت دیگر ، بسیاری از بینندگان مزیت دوربین های فاصله یاب را در منظره یاب می یابند ، که به عکاس این امکان را می دهد تا هر آنچه را که می توان در قاب جای داد ببیند ، در مورد حضور عناصر مورد نظر تصمیم بگیرد و بتواند برنامه ریزی و فریم بندی کند و تصمیم نهایی را بگیرد. همچنین دوربین های فاصله یاب به هیچ وجه پیش نمایش تصویر نهایی را نشان نمی دهند و عکاس در این نوع دوربین برخلاف دوربین های DSLR ، به طور مستقیم به لنز نگاه نمی کند بلکه به صورت واقعی و مستقیم از دوربین به صحنه نگاه می کند.

سوال اینجاست که سیستم اصلی فوکوس این نوع دوربین چگونه می تواند به ایجاد یک تصویر کمک کند؟ در تصویر زیر ، تصویر بازتاب دوم یا Rangefinder Patch از طریق فوکوس از نورسنج نقطه‌ای (با اندازه گیری دقیق) مرکز قاب بدست می آید.

دوربین های فاصله یاب ( رنج فایندر ) تجربه عکاسی متفاوت با بکارگیری نیروی تخیل

این دوربین ها غالبا دیافراگم گسترده ای دارند و با توجه به این ، جای تعجب نیست که دوربین های رنج فایندر توانسته اند اعتبار خود را تا به امروز حفظ کنند. فوکوس این دوربین ها با داشتن قابلیت کالیبراسیون خوب ، یکی از دقیق ترین سیستم های موجود است که برای فوکوس تنظیم لنزها حتی در دیافراگم f / 0.95 استفاده می شود.

اگر بخواهیم در مورد مزیت دیافراگم فاصله یاب صحبت کنیم ، این دوربین ها مانند قاب چشم انسان با حداکثر دیافراگم عمل می کنند؛ این همان ویژگی است که بسیاری از دوربین های فوکوس اتوماتیک آن را ندارند.

این دوربین های فاصله یاب می توانند در مکانهایی که عناصر بسیاری از محیط از جمله بین جمعیت ، شاخه ها ، نرده های زنجیره ای ، علائم و شیشه های بازتابنده ، برف و باران وجود دارد و هر کجا که سیستم های فوکوس اتومبیل به چالش کشیده شوند ، بسیار با دقت و راحتی روی موضوع تمرکز کنند. .

با توجه به عملکرد دوربین های رنج فایندر باید گفت که این دوربین ها دارای یک آینه کوچک در سمت راست منظره یاب هستند که به قسمت پشت لنز متصل است. وقتی لنز را روشن می کنیم ، آینه دوربین با منظره یاب “تصویر دوتایی” مطابقت دارد. بنابراین در این دوربین ها دو تصویر نمایش داده می شود و هنگامی که این دو تصویر با هم همخوانی دارند ، نشان می دهد که فوکوس مناسب ایجاد شده است.

همچنین فیلمبرداری با این دوربین ها با دوربین بدون آینه یا DSLR متفاوت است. در یک دوربین بدون آینه یا DSLR ، عکاس حلقه فوکوس را می چرخاند تا فوکوس مناسب را پیدا کند و بعد از هر عکس که می گیرد ، تصویر نهایی را در دوربین مشاهده می کند که می توان گفت فرایند عکاسی وقت گیر است. اما در دوربین فاصله یاب Rangefinder ، عکاس صحنه را با نگاهی واقع بینانه می بیند و با توجه به نقاط کانونی و عناصر در نظر گرفته شده در صحنه عکس می گیرد. به عبارت دیگر ، عکاس نمی تواند تصویر نهایی را در دوربین مشاهده کند ، و این یکی از اقداماتی است که عکاسان دوربین برای کاهش روند عکس گرفتن انجام می دهند.

بنابراین با دوربین Rangefinder علاوه بر دیدن کل صحنه ، می توانید عناصر به هم پیوسته یا مرتبط با صحنه را نیز مشاهده کنید ، و عکاس می تواند عناصری را که برای او جالب است برجسته کند و بتواند موضوع خود را در بین عناصر مختلف نشان دهد. اگر می خواهید عناصر نزدیک به دوربین (Element Foreground) حضور برجسته تری در عکس خود داشته باشند ، عکاسی با این سبک توصیه می شود. در حقیقت ، تمام عناصر روی منظره یاب متمرکز شده اند ، و کافی است که عکاس تصمیم بگیرد که کدام عناصر شارپ است و کدام یک از آنها دارای افکت بوکه است.

در روش عکاسی با این دوربین ها ، ابتدا ترکیب بندی توسط عکاس تعیین می شود و پس از فوکوس ، کادربندی مجدداً انجام می شود. در حالی که بسیاری از مبتدیان که با این دوربین فاصله یاب Rangefinder کار می کنند ، تمام ترکیب بندی عکس را در مرکز قرار می دهند و سایر عناصر در اطراف مرکز عکس قرار می گیرند. به عبارت دیگر ، عناصر مورد نظر در وسط عکس برجسته تر می شوند.

با توجه به ویژگی های دوربین های رنج فایندر آنالوگ و دیجیتال ، این نوع دوربین ها برای عکسبرداری از عناصر در حال حرکت سریع ایده آل هستند. همچنین ، نمایشگر عقب دوربین های دیجیتال جدیدتر با قابلیت نمای زنده برای ترکیب‌بندی ساکن و دقیق‌تر مناسب است.

 

منبع : zoomit

درباره نویسنده

amir

دیدگاهتان را بنویسید